Winter Solstice 冬至 – Rituelen
Er zijn drie basis rituelen die uitgevoerd worden bij de Winter Solstice:
- De eerste is het offeren van ronde kleefrijst balletjes, gevuld met rode bonen pasta, welke de hergeboorte van yang 陽 in de kosmos symboliseert. Deze ronde rijstballetjes worden op verschillende plaatsen in het huishouden geplaatst, waar zegeningen voor de familie hebben plaats gevonden: kozijnen, altaar in de huiskamer, de keuken, de waterput of kraan, en de ouderlijke slaapkamer. In sommige delen van China wordt een tak van een boom bij het altaar geplaatst met verschillende symbolen van zegeningen. Papier geld, rijstballen en ornamenten, papieren bloemen, etc, symboliseren de zegeningen die gewenst zijn in het nieuwe jaar.
- Het tweede gedeelte bestaat uit rituele offers aan de voorouders. Vier tabletten worden opgezet op het altaar, één voor iedere generatie van voorouders, tot de vierde generatie. Het altaar wordt als volgt opgezet: kaars, bloemen, wierook, bloemen, kaars. Daar achter de vier tabletten: 4e generatie (禰), 1e generatie (祖), 2e generatie (曾), 3e generatie (高). De hoofd van de familie komt voor het altaar, buigt en gaat vervolgens ten oosten van het altaar staan. De mannelijke leden van de familie staan ten oosten, terwijl de vrouwelijke leden ten westen staan. De hoofd steekt het wierook aan en buigt drie maal richting het altaar. Het wierook wordt dan in het midden van de altaar geplaatst in de wierookbrander, en de voorouders worden uitgenodigd om aanwezig te zijn. De rest van de familie buigt eveneens richting het altaar. De hoofd van de familie gaat voor het altaar staan en offert twee kopjes wijn aan de 4e generatie voorouders. Vervolgens worden de rijstballen, die tot een zoete soep (湯圓) zijn klaargemaakt en in kommetjes zijn geplaatst geheven tot boven de ogen, om vervolgens op het altaar te zetten. Dit wordt herhaald voor de andere tabletten. Iedere generatie krijgt 2 kommen. Daarna leest de hoofd van de familie het officiële ritueel document (疏文), welke vervolgens op het altaar wordt geplaatst. Een deel van het voedsel wordt daarna drie maal geofferd, voor de hemel, de aarde en de onderwereld, met de woorden: chuxian voor het eerste offer, caixian voor het tweede offer, sanxian voor het derde offer. Het ritueel document wordt daarna in een speciale brander verbrand samen met papier geld en eventueel vuurwerk. Tenslotte buigen alle aanwezigen 3 maal voor het altaar.
- Het derde deel bestaat uit het banket, waarbij de geofferde zoete soep met rijstballetjes als onderdeel van het banket wordt gegeten. De tafel waar aan gegeten wordt, wordt vaak tegen het altaar aan geschoven, om aan te geven dat de voorouders ook aanwezig zijn.
's Avonds worden zweef lantaarns aangemaakt waar wensen voor het nieuwe jaar op staan geschreven, welke vervolgens losgelaten worden en de lucht in zweven.
Pan Gu, het Kosmische Ei en de schepping.
In het begin was er niets in het universum, behalve een vormloze chaos. Deze chaos vormde zich gedurende 18.000 jaar tot een Kosmisch Ei. Binnen dit Ei sliep de God Pangu. Toen Hij ontwaakte was alles donker en daarom strekte Hij zich uit. Hierdoor brak de schaal van het Ei en kon Hij aan de schepping van het heelal beginnen. De lichte delen van het Ei (Yin) stegen naar boven en de zware (Yang) delen van het Ei zakten naar beneden. Deze delen vormden respectievelijk de Hemel en de aarde. Iedere dag groeide Hij met 10 voet en werd hij wijzer en vaardiger. Dit duurde nog eens 18.000 jaar en terwijl Pangu groeide, duwde Hij de Hemel en aarde verder uit elkaar en met Zijn hamer en bijtel gaf Hij vorm aan de Hemel en aarde.
Uiteindelijk was Hij zo vermoeid dat Hij in slaap viel, waarna Zijn lichaam transformeerde in de verschillende eigenschappen van ons universum. Zijn hoofd, armen, benen en maag werden de grote bergen, welke de wereld verankeren. Zijn adem werd de wind en de wolken, Zijn stem, de donder en Zijn ogen de zon en de maan. Pan Gu's bloed vormden de rivieren en de zeeën, Zijn zweet de regen en de dauw, Zijn tanden werden de stenen en de metalen, Zijn vlees de aarde. De haren op Zijn hoofd veranderden in de sterren en het haar op Zijn lichaam veranderde in de planten. Al met al werd Pan Gu één met het universum.
Voor veel mensen is dit een leuk sprookje over de schepping van het universum. Wat veel mensen echter niet weten, is dat andere volkeren een zelfde soort scheppingsverhaal kennen. Het Kosmische Ei komt voor bij de Hindu's, de Egyptenaren en de Finnen. Moderne wetenschappers geloven dat het Kosmische Ei refereert naar de toestand voor de Big Bang, toen alle massa van het hele universum samengepakt was in een puntmassa.
Daarnaast toont het verhaal van Pan Gu overeenkomsten met de Babylonische Tiamat en de Noorse Ymir, uit wiens botten, bloed, etc. het universum eveneens is gevormd. Het heeft lang geduurt voordat ik de significantie begreep van het feit dat de verschillende delen van het lichaam het heelal vormden, maar afgelopen zondag, tijdens de tempel dienst, drong het tot me door.
Niet alleen is het universum geschapen door Pan Gu, maar ook is het gevormd uit Pan Gu. En als wij ook op deze manier naar onze omgeving kijken, kunnen we de Dao (Pan Gu is een aspect van de Dao) zien in alles om ons heen. Alles is immers een deel van de Dao. We moeten dan ook met die houding omgaan met alles om ons heen. De natuur, de aarde, de stenen, de mineralen, etc. zijn geen dingen die uitgebuit dienen te worden, maar waar we met respect en in harmonie mee om horen te gaan.
Chinees Nieuw Jaar
Chinees Nieuw Jaar valt in 2011 op 3 februari, de tweede nieuwe maan na de winter zonnewende (21 december) en leidt het jaar van het Konijn met het element Metaal in.
In tegenstelling tot Nieuw Jaar in het westen dat op 1 januari slechts 1 dag gevierd wordt, beslaat de viering van Chinees Nieuw Jaar een periode van 15 dagen.
Aan de ene kant is het een periode van gezelligheid en plezier, maar tegelijk is het een periode met een diepe religieuze betekenis, voor zowel Buddhisten als Daoisten. Voor hun is het ook een periode waar vegetarisch gegeten wordt, voor zover ze in het dagelijks leven niet vegetarisch eten.
De eerste dag staat in het teken van het verwelkomen van de Goden op aarde, die in de periode ervoor de hemel hebben bezocht. Men hoort vroeg op te staan en te mediteren en bidden bij het familie altaar. Belangrijk op deze dag is ook om de oudste en meest vooraanstaande familie leden te bezoeken. Getrouwde familieleden geven rode enveloppen met geld aan de jongere leden van de familie.
De tweede dag bezoeken de getrouwde vrouwelijke familieleden hun ouders. Op deze dag wordt tevens speciaal gebeden voor de voorouders en alle goden. Honden worden deze dag extra verwend, omdat dit de verjaardag van alle honden is.
De derde dag is een dag waarin men zich isoleert en positieve energie voor het huis genereert.
De vierde dag staat in het teken van de God van de Wijsheid. Kinderen gaan met hun ouders mee naar de tempel ben brengen offerandes om te bidden voor wijsheid, een gezonde geest en goede leermeesters in hun leven.
De vijfde dag staat in het teken van de God van de Welvaart.
De zesde dag gaat men naar de tempel om te bidden voor geluk en gezondheid.
De zevende dag is de verjaardag van alle mensen 人日. In de Chinese cultuur heeft leeftijd namelijk een iets andere betekenis dan in het Westen. De leeftijd geeft aan hoeveel 人日 men heeft meegemaakt.
De achtste dag viert men de vooravond van de geboorte van de Jade Keizer, de Keizer van alle Goden.
De negende dag en tiende dag wordt de verjaardag van de Jade Keizer en gaat men naar de tempel om voor Hem te bidden.
De dertiende dag is een dag van zuivering. Ook wordt Guan Yu (關羽) deze dag vereert. Hij staat voor loyaliteit, kracht, oprechtheid en rechtvaardigheid.
De vijftiende dag wordt de periode van de Nieuw Jaarsviering afgesloten met het Lantaren Festival. Families gaan die dag de straat op met aangestoken lantarens.
“Duurzaamheid”, Bah
"Duurzaamheid" hier, "duurzaamheid" daar, het woord "duurzaamheid" komt al helemaal mijn strot uit. Bijna overal valt het woord "duurzaamheid". Op TV, op de radio, in de krant, in reclame folders, je wordt er gewoon mee doodgegooid.
Het probleem is niet dat men zich realiseert dat het belangrijk is, dat als we ons nageslacht iets willen nalaten, we zuiniger op onze aarde moeten zijn, het probleem is dat we doodgegooid worden met maatregelen en producten onder het kopje "duurzaamheid", die daar niet of nauwelijks iets aan bijdragen.
Biodiesel
Eén van de maatregelen die getroffen wordt is het bijmengen van biodiesel. Dit zou zorgen voor een reductie van de toename van CO2 in de atmosfeer, en zo de opname van de aarde tegen te gaan. Allemaal goed en aardig, ware het niet dat voor biodiesel enorme hoeveelheden landbouwgrond nodig zijn. Landbouwgrond, dat gewonnen moet worden.
Het gevolg is, dat o.a. in Indonesië enorme hoeveelheden regenwoud gekapt worden. Wat was het belangrijkste argument ook al weer om de opname van de aarde tegen te gaan? Niet zo zeer de stijging van de zeespiegel, en rampen die onze grote vriend Al Gore (die een monopoly heeft op het verhandelen van CO2 emissie rechten en er grof geld mee verdient) zwaar heeft overdreven. Nee het belangrijkste argument is dat de opwarming van de aarde een nadelig effect voor de biodiversiteit zou hebben. En waar zit de grootste biodiversiteit? Juist, in de regenwouden! En waar wordt 20-25% van de CO2 toename in de atmosfeer aan toegeschreven? Precies, ontbossing!
Over het kind met het badwater weggooien gesproken.
Elektrische auto's en Hybrides
Een andere maatregel is het stimuleren van elektrische auto's en hybrides. Maar zijn ze werkelijk zo zuinig? Hybrides torsen naast de benzine tank die ze hebben ook nog eens een hele lading accu's met zich mee. En deze accu's wegen niet niks. Testen hebben uitgewezen dat de Toyota Prius veel minder zuinig is dan een goede diesel. Vooral op de snelweg heeft een hybride geen enkel profijt van de elektrische motor. En voor wie wordt de hybride auto het meest gestimuleerd? Juist, lease rijders, die voornamelijk op de snelweg zitten.
En elektrische auto's? Het klopt dat op het moment dat ze rijden ze geen CO2 emissie hebben. Maar die elektriciteit waarop ze rijden, wordt ergens opgewekt, waar in de meeste gevallen toch wel CO2 vrijkomt.
Groene stroom
Maar we hebben toch groene stroom? Elektriciteit dat uit het stopcontact komt, kan iedere oorsprong hebben. Als er in jouw buurt een kolencentrale staat, zal de elektriciteit uit jouw stopcontact hoogstwaarschijnlijk daar vandaar komen. Er is namelijk geen enkel systeem dat de elektriciteit helemaal van bijvoorbeeld een windmolen park, helemaal naar jouw huis kan leiden. Het enige verschil tussen groene stroom met 'normale' stroom is, dat de energie maatschappij ergens in Europa een certificaat op de kop heeft getikt dat overeenkomt met de levering van een bepaalde hoeveelheid groene stroom. Het handelen in groene stroom is niets meer dan handelen in certificaten. Daarbij rijst nog de vraag hoe 'groen' en duurzaam de groene stroom werkelijk is. Hoewel windmolens en zonnepanelen steeds efficiënter worden, zijn ze toch niet zo heel efficiënt. Tot voor kort kostte het meer energie om een windmolen of zonnepaneel te bouwen, dan ze in hun levensduur opleveren. Dus zo'n grote winst zijn ze niet. Daarnaast zijn waterkracht centrales ook niet zonder milieu impact. De bouw van een stuwdam kan enorme gevolgen hebben voor het hele ecosysteem daar. En van de nieuwste techniek waarbij elektriciteit uit de aardwarmte wordt opgewekt, hebben we nog helemaal geen idee wat de gevolgen van zijn.
CO2 echt een probleem?
En is CO2 nou echt zo'n probleem? Dat is de grote vraag. De mens produceert zo'n 26,4 Gigaton CO2 per jaar. Dieren en microben produceren jaarlijks iets van 220 Gigaton CO2 per jaar, terwijl planten eveneens 220 Gigaton CO2 produceren. Verschillende delen van de oceanen produceren alleen al 330 Gigaton CO2 per jaar. Dat is meer dan 770 Gigaton CO2 wat de natuur alleen al produceert tegenover de 26,4 Gigaton die de mens produceert. De mens produceert dus slechts een fractie van wat de natuur produceert. Als we dan bedenken dat de concentratie CO2 in de lucht 0,039% is, terwijl een ander heel belangrijk broeikasgas H2O (jawel, waterdamp) is, waarvan de concentratie in de lucht rond de 1% schommelt. De concentratie van waterdamp is dus iets van 25,6 maal zo hoog als dat van CO2, terwijl de bijdrage aan het broeikaseffect van waterdamp zeker niet minder is dan dat van CO2.
Kijkend naar deze cijfers, is CO2 echt een probleem?
Kunstofarchipel, een reëel probleem!
Een veel groter en nog veel acuter probleem waar we mee te maken hebben, is de Kunstofarchipel, ook wel bekent als de "plastic soep" of "drijvende vuilnisbelt". In het noorden van de Grote Oceaan, drijft een enorme hoeveelheid plastic afval, dat 34x zo groot is als de oppervlakte van Nederland en mogelijk meer dan 100 miljoen ton aan afval kan bevatten. Het bestaan van deze kunstofarchipel werd al in 1988 gepubliceerd door de National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) Van de Verenigde Staten. Volgens schattingen komt 80% van deze hoeveelheid afval van het vaste land, terwijl slechts 20% afkomstig is van schepen.
Het plastic breekt langzaam in kleine deeltjes, dat zeer sterk lijkt op zoösplankton en daardoor in de voedselketen terecht komt van vissen, vogels en andere dieren. Dit leidt tot vergiftiging en verstoring van de hormoonhuishouding van deze dieren. Uiteindelijk zal dit ook in de voedselketen van mensen terecht komen.
De politiek en media zijn veel minder geïnteresseerd in dit probleem, dan in de CO2 hype. De CO2 hype levert namelijk miljarden aan geld op, terwijl de reëels milieu problemen zoals het Kunstofarchipel miljarden zal kosten om aan te pakken.
De kern van het probleem
Het Kunstofarchipel toont in feite de kern van het probleem aan, namelijk ons consumptie gedrag. We leven in een wegwerp maatschappij, waarbij consumeren centraal staat. Onze welvaart wordt gemeten aan de hand van hoeveel wij kunnen consumeren. En alles is ondergeschikt aan onze welvaart.
De meeste producten van tegenwoordig gaan maar een beperkte tijd mee, variërend van nog geen dag tot hoogstens een paar jaar. En zelfs als ze langer mee gaan, gooien we ze toch weg, want ze zijn oud, uit de mode, niet hip meer, of niet meer het nieuwste van het nieuwste.
Willen we echt zuinig omgaan met de aarde, dan moeten we af van onze consumenten mentaliteit. Dan moeten we investeren in zaken die generaties lang mee gaan, ipv ons geweten afkopen met groene stroom, hybride auto's en andere flauwe kul.
Maar dat is niet iets wat de meeste mensen bereidt zijn om te doen, want ons plezier en gemak op dit moment zijn toch veel belangrijker. Tot het maken van echte offers zijn maar weinig mensen in staat.
Zolang men zich niet bezighoudt met echte duurzaamheid, kan ik niet anders dan me irriteren aan al dat gemekker over deze nieuwste marketing hype.
12 Girls Band
Het is alweer enige tijd geleden dat ik dankzij een goede vriendin van me een CD van 12 Girls Band heb weten te bemachtigen. Het is een band van oorspronkelijk 12 dames (inmiddels 13) die met behulp van traditionele Chinese instrumenten zowel traditionele Chinese als moderne en klassieke westerse muziek speelt, soms bijgestaan door moderne instrumenten, als de elektrische gitaar, drumstel en synthesizer. Dit zorgt voor prachtige varianten op bekende composities, zoals Coldplay's "Clocks", Enya's "Only Time", Celine Dion's "My Heart Will Go On", Händel, Beethoven, Mozart en Bach.
Klassiek geschoold in traditionele instrumenten
De dames zijn stuk voor stuk klassiek geschoold en komen van verschillende conservatoria van China, waaronder de China Academie van Muziek, Het Chinees Nationaal en de Centrale Conservatorium van Muziek.
De volgende Chinese instrumenten worden gebruikt in hun nummers:
Erhu 二胡
De Erhu, ook wel "Chinese viool" genoemd, of de "Chinese twee-snarige viool", is onderdeel van de huqin 胡琴 familie van muziek instrumenten. De oorsprong van de Erhu dateert van de Tang dynastie (618-907). De Erhu heeft twee snaren en een hexagonale klankkast, meestal van ebben- of sandelhout en slangenhuid gemaakt. De Erhu is een instrument dat bekend is voor het spelen van melancholische melodieën, maar het is ook mogelijk om vrolijke melodieën mee te spelen. Tevens heeft de Erhu de mogelijkheid om natuurlijke geluiden als die van vogels en paard te imiteren.
De Erhu speelt een belangrijke rol binnen nationale orkesten, met meestal 2 tot 6 Erhu en in grotere 10 tot 12.
Pipa 琵琶
De Pipa, ook wel de "Chinese luit" genoemd is een 4 snarig peervormig tokkel instrument met 12 tot 26 frets.
De Pipa dateert van de Qin dynastie (221-206 v.Chr.) en behoort tot de meest populaire Chinese muziek instrumenten. De Japanse biwa, de Vietnamese đàn tỳ bà en de Koreaanse bipa zijn van de Pipa afgeleidt.
De naam Pipa is opgebouwd uit de twee type technieken om de Pipa te bespelen. Pi 琵 is het duwen van de vingers van de rechterhand van rechts naar links, terwijl pa 琶 het halen van de duim van de rechterhand van links naar rechts is.
Oorspronkelijk werd de Pipa met behulp van een grote plectrum bespeelt, maar in de loop der tijd is deze vervangen door de vingernagels van de rechterhand.
Zhongruan 中阮
De Zhongruan, ook wel bekend als de "Maan gitaar" vanwege de ronde klankkast, is net als de Pipa een 4 snarig tokkel instrument en heeft 24 frets. De Zhongruan wordt meestal met behulp van een plectrum gespeeld, maar kan ook met de nagels van de duim en wijsvinger gespeeld worden. De Zhongruan heeft een lagere toon en vanwege de kalme en rijke toon, wordt het in kleine groepen als lead-instrument gespeeld of als ondersteuning van andere instrumenten.
Dizi 笛子
De Dizi is een Chinese dwarsfluit, die volgens de meest recente archeologische vondsten, al 8000 jaren in China gebruikt wordt. Fragmenten van fluiten gemaakt van botten uit deze periode zijn vandaag de dag nog te bespelen en lijken opmerkelijk veel op de moderne versies.
Dizi wordt voornamelijk van bamboe gemaakt, maar verschillende houtsoorten en zelfs steen en jade zijn gebruikt om de dwarsfluit te maken.
De Dizi wordt gekenmerkt door een speciaal membraan over een van de gaten, welke dimo (笛膜) genoemd wordt en voor de typische klank van de Dizi zorgt.
Yangqin 揚琴
De Yangqin is een Chinees hakkebord, een snaar instrument met een trapezoïde klankbord en 144 snaren, dat met behulp van kleine hamertjes bespeeld wordt, net als het inwendige van een piano, welke is ontstaan uit het hakkebord.
Guzheng 古箏
De Guzheng is een Chinese citer, een snaar instrument dat familie van de harp is. De Guzheng bestaat al sinds de Strijdende Staten Periode (475-221 v.Chr.) en is met name populair geweest ten tijde van de Qin Dynastie (221-206 v.Chr.). Het aantal snaren varieerde in de loop van de tijd tussen de 6 en de 23 snaren, welke met behulp van plectra wordt bespeeld die aan de vingers van de rechterhand bevestigd zijn. Tegenwoordig wordt de 21-snarige variant het meest gebruikt, al gebruiken sommige traditionele musicanten de 16-snarige variant.
Beste van twee werelden
De muziek van de 12 Girls Band kan naar mijn mening met recht het beste van twee werelden genoemd worden. Het is de perfecte mix van traditioneel en modern en van Oost en West. Volgens mij is dit alleen mogelijk dankzij de diepe kennis die ze hebben in de verschillende vormen muziek. Het is niet voor niets dat zij geselecteerd zijn uit meer dan 4000 mensen die auditie hebben gedaan.
Voor mezelf streef ik er naar om net als de muziek van de 12 Girls Band de perfecte mix van traditionele en moderne, oosterse en westerse normen en waarden te vinden. Alleen door de tradities goed te bestuderen en te leren begrijpen, kan ik voorkomen dat het een kakafonie wordt in plaats van een harmonieus geheel.
Iemand die de eeuwenoude tradities werkelijk begrijpt en ziet hoe mooi ze zijn en weet te incorporeren in de moderne levensstijl, zal de rijkdom van zijn of haar cultuur en achtergrond echt kunnen beleven.
Maancakes
De Maancake is een populaie delicatesse die tijdens het Mid-Herfst Festival gedeeld wordt tussen vrienden en familie. Hoewel sommige mensen in hun eentje een hele Maancake eten, is het de bedoeling om samen een Maancake te delen. In het algemeen wordt de Maancake in 8 partjes gedeeld, wat gezien wordt als een geluksgetal.
Varianten
Er zijn vele varianten Maancakes. De meest bekende Maancake in het Westen is de cantonese versie met een zachte korst. Andere varianten hebben een bladerdeeg achtige korst of een korst die lijkt op die van eiercakes (蛋撻).
Behalve verschillende korsten van de maancake zijn er nog vele varianten in de vulling van de Maancake: Lotus pasta, zoete bonen pasta, dadel pasta, vijf zaden pasta, taro pasta, zwarte sesam pasta en durian pasta.
Moderne varianten van de Maancakes zijn gemaakt met een korst van kleefrijst meel (lijkt op een mochi), pudding, jelly, of ijs, met vullingen van kwark, tiramisu, groene thee, ijs, chocola, koffie, pinda, etc. Je kan het zo gek niet bedenken.
Achtergrond
De oorsprong van de Maancake is niet helemaal duidelijk. In de geschriften zijn er beschrijvingen van Maancake-achtige delicatessen die er op wijzen dat het al duizenden jaren gegeten wordt.
De Maancake is een belangrijk onderdeel van offers aan Tudi Gong (土地公), de goed van de grond, landbouw en welvaart tijdens het Mid-Herfst Festival.
Er is een folklore waarin verhaalt wordt hoe de Maancake bij heeft gedragen bij het omverwerpen van de Mongoolse overheersing in de vorm van de Yuan Dynastie.
Volgens de overlevering hadden de Mongolen een samenscholingsverbod ingesteld om te voorkomen dat de Chinezen een opstand konden organiseren. Het verzet moest dus zeer creatief zijn om toch op grote schaal een en ander te kunnen coördineren. Rond het Mid-Herfst Festival, verspreiden de Chinezen de Maancakes met speciale instructies. Volgens sommige verhalen zat er een brief in de Maancake met instructies, volgens andere verhalen moest de Maancake op een bepaalde manier in stukken gesneden worden en weer aan elkaar gepuzzeld om de instructie te kunnen lezen. Hoe dan ook, de opstand slaagde en de Ming Dynastie (明朝) werd gesticht.
De traditie van het aan elkaar geven van Maancakes zou hieruit voort zijn gekomen.
Hoe het ook zij, het Mid-Herfst Festival is een gelegenheid bij uitstek om van deze delicatesse te genieten!
Maancake recept
Voorbereiding van een nieuwe mal (minimaal een paar dagen van te voren):
Voor het gebruik van een nieuwe houten mal, moet het eerst een paar dagen in olie gedrenkt worden. Vervolgens moet het goed schoongemaakt worden en in een droge plaats opgeslagen worden.
Gouden siroop (minimaal een week van te voren):
- 600 gram suiker
- 450 ml water
- 3 schijfjes citroen
- schijfjes van 1 heel lemmetje
Kook alles samen op een klein vuur, totdat het geheel een goudbruine kleur heeft. Verwijder de schijfjes citroen en lemmetje. Laat het geheel afkoelen. Zeef het en sla het op en bewaar het in een luchtdichte container. Laat het minimaal een week staan voor gebruik.
Lotuspasta vulling (minimaal een dag van te voren):
- 500 gram lotus zaden
- 1½ eetlepel alkaline water
- 340 ml pinda olie
- 450 gram suiker
- 1 eetlepel maltose
- 1 eetlepel gekookte kleefrijst meel
Voeg het alkaline water toe aan de lotus zaden. Meng het goed en laat het 20 minuten staan. Giet vervolgens kokend water over de zaden heen en dek het een half uur af. Verwijder de schil van de zaden.
Kook de zaden tot ze zacht zijn. Zet ze in een blender met wat water en maak het tot een dikke pasta.
Verhit een wok. Doe een kwart van de olie en een kwart van het suiker in de wok. Wanneer het suiker lichtbruin wordt, plaats de lotus pasta in de wok met het overige suiker. Roer het constant totdat de pasta qua consistentie glad en dik is. Meng de rest van de olie er geleidelijk in. Blijf roeren totdat de pasta dik is. Meng de maltose er vervolgens in en roer het goed.
Zeef het kleefrijst meel er doorheen voor een dikkere en stevigere consistentie van de pasta. Laat het een nacht staan voor gebruik.
Maancake korst:
- 250 gram gouden siroop
- 90 gram pinda olie
- 1 theelepel alkaline water (basisch water)*
- ½ theelepel bakpoeder
- 300 gram bloem
- 2 grote eieren
- 1 eetlepel water
- 1 theelepel donkere soyasaus
* alkaline water kan achterwege gelaten worden, maar de maancake dient dan een paar dagen te “rijpen”.
Meng de siroop, olie en alkaline water. Voeg de bloem en bakpoeder toe. Meng het goed en laat het 2 uren staan.
Verdeel het deeg in stukken van ongeveer 40 gram (afhankelijk van de grootte van de mal). Maak balletjes van de stukken deeg en rol ze uit tot platte schijven.
Vul de deegschijven met ongeveer 90 gram vulling.
Sprenkel een beetje bloem in de mal, zodat de cake er makkelijk uit kan. Druk de cake in de mal en sla het er uit.
Verhit de oven voor op 190 graden en bak de cakes 25 minuten in de oven. Klop in de tussentijd de eieren, het water en de soyasaus samen en smeer het na 10 minuten over de cakes voor een bruine kleur. Indien nodig herhalen.
Haal de cakes wanneer ze goud bruin zijn uit de oven en laat ze afkoelen op kamertemperatuur. Bewaar ze tenminste 3 dagen lang op kamertemperatuur voor een betere textuur.
Eetsmakelijk!
Vrijheid komt met een prijs
Deze maand is het alweer 65 jaar geleden dat Japan capituleerde, waarmee de Tweede Wereld Oorlog in Azië eindigde en tevens de Japanse bezetting van China. Deze bezetting heeft tussen de 10 miljoen en 20 miljoen Chinezen het leven gekost, wat grofweg neer komt op één tot twee maal de gehele Nederlandse bevolking van die tijd.
Einde aan 8 jaar Japanse gruweldaden
Met de capitulatie van Japan, kwam een einde aan de Japanse gruweldaden. Tijdens de Slachting van Nanjing van 1937-38 werden volgens officiële cijfers zo'n 300.000 burgers en krijgsgevangenen afgeslacht en 20.000-80.000 vrouwen verkracht. Tijdens de Slachting van Changjiao werden in 4 dagen meer dan 30.000 burgers vermoord en duizenden vrouwen verkracht en tijdens de Slachting van Sook Ching werden tussen de 25.000 en 50.000 etnische Chinezen in Singapore naar de stranden gebracht om daar afgeslacht te worden.
De Japanse soldaten hadden van Keizer Hirohito orders om "Iedereen te doden, Alles te verbranden en Alles te plunderen."
Tevens dwongen de Japanse soldaten in totaal zo'n 200.000 vrouwen tot prostitutie, waarvan het merendeel uit China en Korea.
Maar misschien het ergste waren wel de speciale Japanse militaire eenheden die op gruwelijke wijze experimenteerden op burgers en krijgsgevangenen in China, wat in totaal zo'n 580.000 levens kostte.
Eenheid 731
Eén van de meest berucht van deze eenheden was Eenheid 731, welke gestationeerd was in Harbin. De volgende gruwelijke onderzoeken en experimenten werden uitgevoerd:
- Slachtoffers werden zonder verdoving onderworpen aan vivisectie (het levend opensnijden van levende wezens ten behoeve van onderzoek). Vivisectie werd toegepast nadat slachtoffers met verschillende ziektes waren besmet. Wetenschappers verwijderden organen uit mannen, vrouwen, kinderen en baby's terwijl ze nog leefden om het effect van ziektes op het menselijk lichaam te bestuderen.
- Ook werd vivisectie op zwangere vrouwen verricht en de foetussen verwijderd. Een aantal van deze vrouwen waren door de artsen bevrucht.
- Van sommige gevangenen werden ledematen bevroren en geamputeerd, terwijl van anderen de ledematen werden bevroren en ontdooid om zo de effecten van onbehandelde gangreen (afsterven van delen van het lichaam) te bestuderen.
- Bij andere gevangenen werden ledematen geamputeerd om bloedverlies te bestuderen. Sommige van de verwijderde ledematen werden aan de andere kant van het lichaam bevestigd.
- Bij nog andere gevangenen werd de maag verwijderd en de slokdarm direct op de ingewanden aangesloten.
- Bij weer andere gevangenen werden de hersenen, longen, lever, etc. verwijderd.
- Ook werden mensen gebruikt om granaten te testen op verschillende afstanden en in verschillende posities. Ook werden vlammenwerpers op mensen getest. Daarnaast werden mensen aan palen vastgebonden en gebruikt als doelwitten om bacteriologische bommen, chemische wapens en explosieve bommen te testen.
- Mannelijke en vrouwelijke gevangenen werden geïnfecteerd met syfilis en gonorroe om de effecten van seksueel overdraagbare ziektes te bestuderen.
- Gevangenen werden overspoeld met vlooien om grote hoeveelheden ziekte dragende vlooien te verwerven voor biologische oorlogsvoering. Welke na verspreiding zo'n 400.000 slachtoffers maakten.
- Gevangenen werden onderworpen aan andere martelende experimenten: ze werden bijvoorbeeld ondersteboven opgehangen om te bepalen hoe lang het duurt voordat zo iemand stikt, of er werd lucht in de aders gespoten om de tijd te bepalen voordat bloedproppen zich vormden en verstoppingen in de aderen veroorzaakten, of er werd paardenurine in de nieren van gevangenen gespoten.
- Bij andere experimenten onthielden ze mensen voedsel en water om te bepalen hoe lang het duurt voordat mensen daar aan dood gingen, of mensen werden in hoge druk cabines geplaatst tot ze overleden, gecentrifugeerd tot de dood, blootgesteld aan dodelijke hoeveelheden röntgenstraling, etc.
Andere eenheden waar soortgelijke experimenten plaatsvonden waren Eenheid 516 in Qiqihar, Eenheid 543 in Hailar, Eenheid 773 in Songo, Eenheid 100 in Changchun, Eenheid Ei 1644 in Nanjing, Eenheid 1855 in Beijing, Eenheid 8604 in Guangzhou, Eenheid 200 in Manchurije en Eenheid 9420 in Singapore.
Vrijheid is kwetsbaar
De gruwelijkheden van de Japanse bezetting in China tonen het belang van vrijheid aan en hoe blij we mogen zijn dat we in vrijheid kunnen leven, vrij van onderdrukking en vrij om over onze eigen levens te beschikken.
De Tweede Wereld Oorlog leert ons dat vrijheid niet vanzelfsprekend en verschrikkelijk kwetsbaar is. Een les die 60 miljoen levens heeft gekost. We moeten de mensen dankbaar zijn die zich hebben ingezet en hun leven hebben gegeven, zodat wij in vrijheid kunnen leven. Niet alleen de miljoenen militairen die wereldwijd tijdens de Tweede Wereld Oorlog voor onze vrijheid hebben gevochten, maar ook de militairen die zich vandaag de dag op het front bewegen om onze vrijheid zeker te stellen. Het zijn de oorlogshelden aan wie wij onze vrijheid te danken hebben.
Oorlogshelden bestaan niet
Tegenwoordig hoor je veel mensen die in vrijheid zijn opgegroeid en nooit een oorlog hebben meegemaakt zeggen dat "Oorlogshelden niet bestaan". Deze mensen geloven dat er niets zo erg is als oorlog voeren en dat iedereen die daar aan deelneemt per definitie slecht is, of slechte dingen doet.
John Stewart Mill, een Britse filosoof uit de 19e eeuw, heeft ooit gezegd: "Oorlog is een lelijk ding, maar het is niet het lelijkste van alle dingen. De bedorven en vervallen toestand van morele en patriottistische gevoelens die van mening is dat er niets is dat een oorlog waard is, is vele malen erger. De persoon die niets heeft waarvoor hij bereidt is te vechten, die niets heeft dat belangrijker is dan zijn eigen persoonlijke veiligheid, is een miserabel wezen en heeft geen enkele kans om vrij te zijn, tenzij die vrijheid gemaakt en onderhouden wordt door de inzet van betere mensen dan hijzelf."
Schapen, Wolven en Herdershonden
Mensen kunnen we vergelijken met schapen, wolven en herdershonden. De schaap is in het algemeen niet in staat om een ander kwaad te doen, behalve per ongeluk, of onder extreme omstandigheden en vanwege deze eigenschappen willen ze vaak niet geloven dat er een kwaad in deze wereld bestaat en hebben daarom een aversie tegen alles wat met geweld te maken heeft. Maar het zijn niet de schapen die ervoor zorgen dat schapen veilig zijn van de wolven, maar de herdershonden die bereidt zijn het gevecht met wolven aan te gaan.
Hoewel de herdershond over de veiligheid van de schaap waakt en zich niet tegen de schaap zal keren, houdt de schaap in het algemeen niet van de herdershond. Hij ziet er uit als een wolf, heeft scherpe tanden en is net als de wolf in staat tot geweld. De schaap wilt liever de herdershond niet in zijn midden hebben. De herdershond herinnert hun constant aan wolven, wat hun beeld van een ideale samenleving zonder geweld verstoort. Ze hebben veel liever dat de herdershond hun scherpe tanden inleveren, zichzelf wit verven en 'Beh' roepen. Een mentaliteit met het gevolg dat ze een wolf in schaapskleren makkelijker zullen accepteren dan een herdershond. Zo erg zelfs, dat ze het voor de wolf in schaapskleren tegen de herdershond opnemen.
Het verschil in mentaliteit tussen de schaap en de herdershond is, dat de schaap zich zelf voor houdt dat de wolf nooit zal komen, terwijl de herdershond juist leeft naar de dag dat deze komt. Het is deze ontkenning dat mensen tot schapen maakt.
"Degenen die niet in het kwaad geloven, worden stilletjes door het kwaad beslopen."
Wanneer de wolf dan eindelijk toeslaat, is er niets dat een schaap kan doen, dan zich realiseren dat het zich niet heeft voorbereid op de dag dat de wolf komt en dat 'hopen' geen strategie is die hunzelf of hun familie en geliefden beschermt tegen de wolf. Hun enige kans op overleving op dat moment is als er een herdershond aanwezig is om het gevecht voor hun met de wolf aan te gaan, achter wie ze zich dan wanhopig proberen te verschuilen. Alleen op dat moment zijn de herdershonden waar ze al die tijd op neer hebben gekeken plotseling hun helden.
Het is pas 65 jaar geleden dat de Tweede Wereld Oorlog voorbij is, maar de meesten van ons zijn alweer vergeten hoe belangrijk onze krijgers, de herdershonden onder ons, wel niet zijn.
De prijs van vrijheid
Vrijheid heeft een hele hoge prijs, maar die wordt in het algemeen maar door een klein groepje mensen, de herdershonden onder ons, betaald. Zoals Thomas Jefferson ooit heeft gezegd: "Van tijd tot tijd moet de boom van vrijheid bewaterd worden met het bloed van tirannen en patriotten."
Dit klinkt heel abstract, maar alleen de mensen die deze prijs zelf hebben betaald, weten hoe hoog die is.
Zolang er kwaadwillenden zijn die onze vrijheid bedreigen, zal er voor onze vrijheid gevochten moeten worden.
Benjamin Franklin heeft ooit gezegd: "Zij die verlangen om hun vrijheid op te geven in ruil voor veiligheid, zullen geen van beiden hebben, noch verdienen."
Thomas Jefferson beaamt dit: "Een samenleving die bereid is om een beetje vrijheid in te ruilen voor een beetje orde zal beide verliezen en geen van ze verdienen."
Wanneer wij niet meer opkomen voor onze vrijheid en bereidt zijn de prijs voor de vrijheid te betalen, zal precies zoals deze grote staatshoofden hebben gezegd, wij zowel onze vrijheid, als onze veiligheid verliezen en zullen onze levens net zo weinig waard zijn als die van een Chinees onder de Japanse bezetting.
Helaas zijn wij in deze samenleving precies bezig dat te doen waar deze staatshoofden ons voor gewaarschuwd hebben. We waarderen onze vrijheid niet meer en ruilen deze maar al te graag in uit angst bepaalde groepen die in ons land rotzooi schoppen te beledigen of te provoceren. Zolang we diegenen die juist voor onze vrijheid opkomen verketteren, zullen we een sombere toekomst tegemoet gaan.
Intolerantie van de ‘toleranten’
Het is altijd 'grappig' om te zien hoe de mensen die zulke voorvechters zijn van tolerantie zich zo intolerant opstellen. Met de winst van de PVV is dit des te meer duidelijker geworden. Kennelijk vindt men het verkeerd om te discrimineren op basis van religie, maar niet op basis van politieke overtuiging.
Neem nu Ingrid Rep, directeur van het Centrum Beeldende Kunst Gelderland, die op haar LinkedIn netwerkpagina een tekst plaatste waarin zijn PVV-stemmers onder haar persoonlijke relaties in haar netwerk verzocht om niet langer meer als vriend of kennis deel te nemen aan haar netwerk. Ze maakte daarbij eveneens de melding dat ze "zakelijk en privé een grens getrokken heeft: tot hier en niet verder".
Of neem de skateshop Toms Outlet in de Nieuwe Hoogstraat in Amsterdam, dat ze PVV-stemmers de toegang tot de winkel ontzeggen met de tekst "PVV-stemmers niet welkom" op de winkelruit.
Ook op bijvoorbeeld NUJIJ.nl druipt het van de intolerantie tegen PVV-stemmers. Om maar niet te spreken over alle (oud) politici die zich uitspreken tegen de PVV in de regering.
"Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond ook is niet toegestaan," zo luidt Artikel 1 van de Grondwet van het Koninkrijk der Nederlanden. Zowel discriminatie wegens godsdienst als discriminatie wegens politieke gezindheid zijn volgens de grondwet niet toegestaan. Discriminatie wegens godsdienst is volgens de wet niet 'erger' dan discriminatie wegens politieke gezindheid. Toch wordt het onder degenen die perse vinden dat je tolerant moet zijn tegenover de 'Religie van Vrede' het dood normaal gevonden om intolerant te zijn tegen mensen met een bepaalde politieke voorkeur. Is dat niet hypocriet?
Een argument dat deze mensen mogelijk zouden kunnen hebben is, dat je intolerantie niet moet tolereren. Fair enough, maar waarom wel een intolerante totalitaire ideologie tolereren? Ik durf te wedden dat geen van deze mensen (aanhangers van deze religie daar gelaten) ooit de religie grondig hebben bestudeerd en nooit buiten de grenzen hebben gekeken.
Kijk bijvoorbeeld naar Maleisië. Hoewel het de Chinezen zijn die Maleisië groot hebben gemaakt, Kuala Lumpur is notabene gesticht door de Chinees Yap Ah Loy (葉亞來), worden Chinezen daar verschrikkelijk gediscrimineerd. En niet alleen de Chinezen, alle niet-Moslims worden daar gediscrimineerd. Google maar eens op Bumi en Malaysia om te zien welke wetten(!) er bestaan die Mohammedanen voortrekken en anders-gelovigen achterstellen.
Kijk naar Indonesië, het grootste Moslimland ter wereld, waar Chinezen en Christenen dagelijks worden gediscrimineerd.
Kijk naar Pakistan, waar Hindu's worden gediscrimineerd en vermoord.
Kijk naar Egypte, waar Coptische Christenen worden gediscrimineerd en vermoord.
Of kijk gewoon dicht bij huis, waar in bepaalde wijken in Gouda je stenen naar je hoofd geslingerd krijgt als je als vrouw geen hoofddoekje draagt.
Iemand die de geschriften erop na leest, ziet gewoon dat deze intolerantie in lijn is met de religie. Dus het niet tolereren van intolerantie kan geen argument van hun zijn.
Ik kan niet anders concluderen dat deze mensen of hypocriet, of de weg kwijt zijn.
Duanwu Festival 端午節
Het Duanwu Festival, ook wel bekend als het Drakenboot Festival wordt op de vijfde dag van de vijfde maand van de Chinese kalender gevierd en valt dit jaar op 16 juni. Op deze dag worden tegenwoordig wereldwijd drakenboot races gehouden en Zongzi (糭子) gegeten.
De oorsprong van het Duanwu Festival ligt waarschijnlijk in de verering van rivier draken. De Zongzi werden in de rivier gegooid als offer aan de drakenkoning en de drakenboot races waren een eerbetoon aan de draken.
Het festival wordt echter veelal geassocieerd met de dood van de patriottische dichter Qu Yuan 屈原 (340-278 v.Chr.), die in de Miluo rivier zelfmoord pleegde nadat de hoofdstad van zijn land door het leger van Qin was veroverd.
Qu Yuan was een belangrijke minister aan het hof van de koning van Chu(楚). Hij voerde politieke reformaties uit, zette een streng rechtssysteem op en gaf kundige mensen ongeacht hun afkomst de kans om zich omhoog te werken, allemaal zaken die op sterke weerstand van de decadente aristocraten stuitten. Uiteindelijk viel hij door intriges aan het hof in ongenade en werd hij van het hof verbannen.
In de jaren daarop zwierf hij door het platteland en schreef hij vele gedichten waarin zijn liefde voor het land en het volk, zijn zorgen over het land en zijn minachting tegenover verraderlijke mensen tot uiting kwamen.
Toen Qu Yuan in het water was gesprongen, probeerden de mensen van Chu hem te redden met hun boten, maar slaagden er niet in om zijn lichaam te vinden. Om te voorkomen dat hij opgegeten zou worden door vissen, gooiden mensen voedsel in de rivier.
Het bekendste gedicht van Qu Yuan is "Verdriet na vertrek", welke de eerste lange lyrische gedicht van China is. Het gedicht legt onverbiddelijk de weerzinwekkendheid van de regerende klasse bloot met behulp van een serie metaforen, terwijl tegelijkertijd nobele personen die rechtvaardigheid hoog houden geportretteerd worden.
Tijdens het Duan Wu festival wordt dan ook de dood van Qu Yuan en de waarden waar hij voor stond herdacht.